4. Hukuk Dairesi

Davacı ... Dişçioğlu vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Tarım Ürünleri İnş. Doğrama Nakliyat Tic. San. Ltd. Şti ve ... aleyhine 30/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacının diğer temyiz itirazına gelince: Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davacı kabul ve ret oranına göre harçtan sorumlu tutulmuştur.

İki tarafın da kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin taraflar arasında paylaştırılacağına ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu madde 417/1-c.2 hükmü yargılama harçları için geçerli değildir. Çünkü davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Harç, zaten haksız çıkılan oranda yani mahkum olunan miktara göre belirlenmektedir.

Şu halde yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar ile birlikte davacının kabul ve ret oranına göre harçtan sorumlu tutulmuş olması yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye göre doğru değildir. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.