8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2/B uygulamasına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 284 ada 9 parsel ... taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; ... ili ... ilçesi Kurudere Mahallesinde bulunan 284 ada 9 parsel ... taşınmazın yapılan kadastro çalışmasında orman parseli olarak kayıt ve tescil edildiğini, daha sonra yapılan 2/B çalışmasında davacının kullandığı ve orman niteliğini yitiren alanın orman sınırı dışına çıkarılmasına karar verilmişken komisyon tarafından 2/B kapsamına alınmadığını belirterek davacının kullandığı taşınmaza dair komisyon tarafından alınan orman sayılan yerlerden olduğuna dair kararın iptali ve orman vasfını yitirmiş olan yerlerden olduğunun tespiti ile kullanıcısının davacı olduğunun şerh edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın 01.12.2019 tarihinde kesinleşen 2/B uygulaması ile 2/B vasfıyla orman sınırları dışına çıkartılmadığını, 3402 ... Kanun hükümlerine göre gerçekleştirilen ve 1992 yılında kesinleşen kadastro çalışmalarındaki tespit ve akabinde tescilinde olduğu gibi orman vasfı ile bırakıldığını, dava konusu taşınmazın 01.12.2019 tarihinde kesinleşen 2/B uygulamasına konu edilmediğini, 2/B vasfı ile sınırlandırılmadığını, bu yönde sınırlandırma tutanağı düzenlenmediğini ve haritalandırılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; 6831 ... Kanun'un 2/B maddesi uyarınca yapılan çalışmalara karşı özel kişiler tarafından, uygulama kapsamına alınmayan taşınmazların uygulama kapsamına alınması ve dava konusu taşınmazların orman tahdit sınırları dışına çıkarılması istemi ile dava açmakta hukuki yararlarının bulunmadığı anlaşılmakla davanın dava şartı olan hukuki yarar yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, kesinleşen orman sınırı içinde kalan taşınmazın 6831 ... Kanun'un 2/B maddesi gereğince nitelik yitirdiği iddiası ile orman sınırı dışına çıkarılması istemi, öncesi orman olan bir yerin 2/B madde uygulaması ile ancak Hazine lehine orman sınırı dışına çıkarılabileceği, kanundan kaynaklanan bu zorunluluk nedeniyle gerçek kişinin taşınmazın orman sınırı dışına çıkartılmasını talep etmekte hukukî yararının bulunmadığı gibi halen tahdit içinde olan böyle bir yerin hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için idareyi zorlayıcı nitelikte açılan davanın da dinlenme olanağı bulunmadığı, davanın yalnızca 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkin olup orman olarak sınırlandırılan taşınmazın öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu iddiasına da dayanmadığı, bu açıklama ışığında incelenen dosya kapsamı, kararın dayandığı gerekçe dikkate alındığında davanın hukuki yarar yokluğundan reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanun'a uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.