10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Serik Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2015 tarihli ve 2015/1361 Esas, 2015/4550 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Serik 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/602 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile sanığın münhasıran kendi kullanımı için esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Serik 2.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/602 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.03.2022 tarihli ve 2021/1822 Esas, 2022/3031 Karar sayılı kararı ile; "Yapılan arama üzerine sanığın evinin arka bahçesinde dikili olarak ele geçirilen ve olay tutanağına göre ağaç haline gelmiş olan 9 kök kenevirden Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 18.09.2015 tarihli raporuna göre 5580 gr esrar elde edilebileceği tespit edildiğinden ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin 2313 sayılı Yasa'nın 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması", Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde;

Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2022/214 Esas, 2022/137 Karar sayılı görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

E. Manavgat 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/209 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 12.480,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanık hakkında Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/602 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık aleyhine temyiz bulunmadığı anlaşıldığından sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre;

Gelen bilgi kapsamında yapılan çalışmada görevlilerce sanığın ikametine gidildiği, yapılan aramada ağaç haline gelmiş 9 kök dişi hint kenevirinin ekili olduğunun tespit edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın savunmalarında önceki aşamalarda kullanmak amacıyla diktiği, 25.01.2016 tarihli temyiz dilekçesinde süs bitkisi olarak diktiği yönündeki çelişkili beyanları, sanık hakkında yapılan ihbar içeriği, Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 18.09.2015 tarihli rapora göre sanığa ait bahçede dikili olarak ele geçirilen 9 kök hint keneviri bitkisinden elde edilebilecek esrar miktarının 5580 gr olarak tespit edildiği, elde edilebilecek esrarın sanığın kullanım sınırının çok üzerinde olduğu, esrar elde etmek amacıyla hint keneviri ekimi yapma suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünden alınan 18.09.2015 tarihli raporda sanığa ait bahçede dikili olarak ele geçirilen 9 kök hint keneviri bitkisinin ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başkaca delil bulunmadığı anlaşılmakla, esrar kullandığını söyleyen sanığın suça konu kenevirleri münhasıran kendi kullanımı için ektiğinin kabulü ile sanık hakkında temel ceza belirlenirken 2313 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi yerine aynı fıkranın ikinci cümlesinin esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2022/209 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.