11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2009 tarih ve 2008/435-2009/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin de ortağı olduğu davalı şirketin 31.03.2003 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında ortaklara dağıtılacak net kârın SPK'nun 13.03.2003 tarihli kararı doğrultusunda 100.532.691.079.948-TL'sinin 1.taksit olarak 20.05.2003 tarihinde ve bakiye kalan 193.059.648.448.515-TL'nin ise 2.taksit olarak 19.09.2003 tarihinde ödenmesine başlanmasına karar verildiği halde müvekkilime bu güne kadar ödemede bulunulmadığını ileri sürerek, şimdilik 5.500 YTL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu temettü alacaklarında BK'nun 126/1 nci maddesi hükmünce zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, 19.09.2003 tarihinde başlayan zamanaşımı süresinin 2008 yılı Eylül ayında sona erdiğini savunarak, davanın zamanaşımı,usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, BK'nun 126.maddesi gereğince temettü alacaklarının zaman aşımı süresi 5 yıl olup 2.taksitin 19.9.2003 tarihinde ödenmesi gerektiği, bu sürenin 2008 yılının Eylül ayında sona erdiği, davanın ise 19.11.2008 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.