11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.05.2009 tarih ve 2007/492 - 2009/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı hakkında fatura ve cari hesap nedeniyle alacağın tahsili için başlatılan takibe haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazının iptalini ve % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip konusu 12.10.2006 tarihli faturanın müvekkil firmaya tebliğ edilmediğini, ayrıca böyle bir hizmetin de verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı hakkında 2.859,92 TL asıl alacak,190,66 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 3.050,58 TL alacağın tahsili için takip başlattığı, davacı şirket temsilcisinin tamamlayıcı yeminine ve aralarında öteden beri süregelen ticari ilişki nedeniyle davalının davacıya 2.859,92 TL borçlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın bu miktar üzerinden iptaline ve % 40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma akdinden kaynaklandığı iddia edilen navlun bedelinin tahsiline ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davalı dava konusu yapılan ilişkiyi inkar etmiş ve incelenen taraf defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığı anlaşılmıştır. Davalı, itirazın iptali istenen takip konusu 12/10/2006 tarihli faturayla ilgili böyle bir taşımanın yapılmadığını savunduğuna göre, davacı tarafın iddialarını geçerli delillerle ispatlaması gerekir. Davacının diğer delillerle iddiasını kanıtlayamadığına ve ticari defterlerin kesin ve tarafların kendi lehlerine delil olması söz konusu olmadığına göre, mahkemece bu duruma göre karar vermek gerekirken, davacı şirket yetkilisine tamamlayıcı yemin verilerek buna dayanılması suretiyle verilen karar doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.