11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2008 tarih ve 2008/241-2008/766 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.03.2011 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı taraf duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Müflis Türkiye Turizm Yat. ve Dış Tic Bankası AŞ tarafından müvekkili aleyhinde aynı mahkemede 1998/798 E numara ile açtığı davada “müvekkili bankanın merkez şubesindeki 28099 nolu borçlu hesabından davalının 01.03.1994-05.04.1994 tarihleri arasında müteaddit defalar para çektiğini ve bu miktarın 05.04.1994 tarihi itibariyle 52.132.255.833 TL olup, dava tarihinde ise 544.112.264.981 TL’na ulaştığını” iddia ederek 544.112.264.981 TL’nın reeskont oranında faizi ile birlikte müvekkilinden tahsilini istediği, mahkemece “451.210.029.847 TL’nın davalıdan tahsiline, 52.132.255.833 TL’na dava tarihinden itibaren reeskont oranında faiz yürütülmesine” karar verildiğini, oysa İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/320 E, 2006/278 K sayılı kararı ile “müvekkiline ödettirilmesi gereken ve mahkemece tayin ve tespit edilmiş alacağın aslında müvekkili tarafından alınmadığı ve Lapis Holding tarafından kullanıldığının” belirlendiğini, yeni ortaya çıkmış olan bu deliller karşısında müvekkilinin böyle bir parayı kullanmadığı ve borçlu olmadığının ortaya çıktığını ileri sürerek, 1998/798 E, 2001/406 K sayılı ilamın bulunduğu dosyada yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin HUMK’nun 445 ve 446.maddelerinde tahdidi olarak sayıldığını, bunlar içinde davacının iddia ettiği sebeplerin yargılamanın yenilenmesi sebepleri arasında sayılmadığı, kaldı ki davacının ileri sürdüğü MASAK raporunun bağlayıcı olmadığı gibi bu raporda ödemenin davacıya yapıldığının belirtildiği, ağır ceza mahkemesi dosyasında da benzer tespitlere yer verildiği, ayrıca davacı iddialarının mahkemenin 1998/798 E sayılı dosyasında da ileri sürüldüğü ve tartışıldığı, o dosyada verilen kararın temyiz incelemesi sonrası onanarak kesinleştiği, yargılamanın yenilenmesi talebinin şartlarının oluşmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.