11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2008 tarih ve 2007/342-2008/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatife borcu olduğunu, bu hususta girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya bir borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının verilen iki kesin süreye rağmen defter ve belgelerini sunmadığı, davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyİz etmiştir.

Dava, kooperatif aidat ve gecikme faizi alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacı kooperatifin verilen kesin süreye rağmen defter ve belgelerini sunmadığından davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak 03.06.2008 tarihli son oturumda davacı vekili, müvekkili kooperatif defterlerinin müvekkilinin eski yöneticisi ...’ın elinde olduğunu, bu kişinin mahkemenin 2007/310 E. sayılı dava dosyasındaki duruşmada defterlerin kendisinde olduğunu beyan ettiğini bildirmiş ve defterlerin bu kişiden istenmesini talep etmiştir. Böylece davacı vekili tarafından mahkemece verilen kesin sürenin gereği yerine getirilmiş ve defterlerin isteneceği yer bildirilmiştir. Mahkemece bu yola başvurulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yine davalı tarafından davacı kooperatife verilen 12.10.2006 tarihli yazıda, kooperatife (25.000) YTL. borcunun olduğu, bu borca karşılık kooperatifin alacaklısı ...’a kooperatif adına toplam (34.500) YTL. tutarında çek verdiği, bu çeklerin borcundan düşülmesini istediği bildirilmiştir. Dava konusu icra takibinde de davacı kooperatifçe (25.000) YTL. asıl alacak ile bu alacağın faizinin talep edildiği dikkate alındığında, mahkemece davalının bu beyanının davanın kabulü niteliğinde olup olmadığı ve ispat yükümlülüğünü ne şekilde etkileyeceği değerlendirilmelidir. Bu durum karşısında mahkemece, davalının anılan beyanı değerlendirilmeden, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi dahi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.