11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/06/2010 tarih ve 2009/369-2010/682 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının işyerim paket sigortası ile müvekkili tarafından sigortalandığını, üst kattan sızan su hasarı nedeniyle davalıya 4.634,00 TL ödendiğini, ancak davalının üst kattaki işyerinin sigortacısı olan ....., Sigorta’dan da aynı hasar için tazminat aldığını ileri sürerek, 4.634,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zararının davacının ödediğinden daha fazla olduğunu, bu sebeple fazla kısmın da diğer sigorta şirketinden alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak,

TTK'nun 1301/2. maddesinde düzenlenen “Sigorta ettiren kimse, ..sigortacıya intikal eden haklarını ihlal edecek bir hal ve harekette bulunursa sigortacıya karşı mesul olur. Sigortacı zararı kısmen tazmin etmiş ise sigorta ettiren kimse kalan kısmından dolayı üçüncü şahıslara karşı haiz olduğu müracaat hakkını muhafaza eder” hükmüne göre, davalı zararının daha fazla olduğunu ileri sürmüş ise de, bu konuda üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği, zararı konusunda kendi sigorta şirketince yapılan tespitlere itiraz etmeksizin veya ona karşı haklarını dava etmeksizin ve kendi sigorta şirketine haber vermeden karşı tarafın sigortasından da hasar bedeli aldığı, davacı ... şirketinin rücu olanağını ortadan kaldırdığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.