11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2010/4544 E. , 2010/4113 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2008 tarih ve 2008/427-2008/517 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekki kooperatifin ortağı olan davalının aidat borcunu ödememesi nedeniyle hakkında girişilen icra takibine itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaliyle icra inkar tazminatının davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın görevsiz mahkemede açıldığını savunarak, reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, takip konusu alacağın 1.590,00 TL asıl alaca, 4.755,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.345,00 TL olduğu, mahkemenin görevinin tespitinde faizin dikkate alınmayacağı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, talep halinde görevli Antalya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2.Ancak, görevsizlik kararı verilerek davadan el çekilmesine rağmen, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 8. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin hükümde düzenlenmeyerek, görevli mahkemede değerlendirilimesine karar verilmesi doğru değil ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.