11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.06.2004 gün ve 2002/1622-2004/703 sayılı kararı bozan Daire’nin 01.12.2009 gün ve 2008/2817-2009/12229 sayılı kararı aleyhinde taraflar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 21.11.1997 gün ve 10284 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile vergi muafiyeti tanınmış olan müvekkilinin davalı banka nezdindeki mevduat ve repo faiz gelirinden davalının kusuru sonucu vergi cezası tahakkuku yoluna gidildiğini ileri sürerek, (1.421.284.800.000) TL' nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu' nun 94.maddesinin 8.bendinde 4369 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle davacı durumundaki kuruluşların da gelirlerine stopaj uygulaması getirildiğini, yapılan bildirime karşın vergi yatırma girişiminde bulunmayan davacının hesabının (1.500.000.000.000) TL' si üzerinde bloke konularak vergi aslının ve gecikme cezasının ödendiğini, işlemin yasal olduğunu savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 01.12.2009 gün ve 2008/2817-2009/12229 sayılı ilamıyla bozulmuştur. Taraflar vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraflar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.