11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2009 tarih ve 2007/560-2009/49 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sorumluluğunu üstlendiği taşımanın davalı tarafından gerçekleştirildiğini, taşımanın yapıldığı aracın C2 yetki belgesinin davalı adına kayıtlı olup davalının bu aracın işleteni bulunduğunu, 16.02.2007 tarihli transit beyannamesine konu emtianın Mersin serbest bölgesinden Irak’a gönderildiğini ancak emtianın süresinde yurt dışı edilmediğini, alıcısına ulaşmadığı gibi iadesinin de yapılmadığını, yasal süresinde yurt dışına çıkartılmayan emtia nedeniyle müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı gümrük vergisinin KDV’si ile birlikte gecikme cezası toplamı olan 84.882,94 TL’den davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bilirkişi raporuna itiraz için verdiği dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının işleteni bulunduğu araç ile yapılan taşımada emtianın yurt dışına süresinde çıkartılmayarak kaybolması nedeniyle davacı tarafından ödenmek zorunda kalınan vergi ve ferilerinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.