11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/09/2010 tarih ve 2008/364-2010/396 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin baharat satış dükkanında münhasıran baharat ve gıda satışında kullanılmak üzere “...” ibareli markayı kendi adına tescil ettirdiğini, davalının ise “... AVM ...” ibaresi içinde müvekkili adına tescilli ibareyi kullandığını ve bu şekilde müvekkilinin markasına tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalının tecavüzünün tespitine, önlenmesine ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının “...” ibaresini “... AVM ...” ibaresi içinde kullandığı, bu işaretin kullanıldığı ürünlerin davacı markasının tescilli olduğu ürünlerle aynı olduğu, bu nedenle davalı eyleminin davacının tescilli markasına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının “...” ibaresini kullanmak suretiyle yaptığı tecavüzün önlenmesine, hüküm özetinin gazetede ilanına ve 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.