9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/260 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Somut olayda uygulama olanağı bulunmayan hata hükmüne göre, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, mahkumiyete karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

1.İlk Derece Mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2014 Eylül ayı yerine dosya kapsamından intikal tarihi olduğu anlaşılan 03.02.2015 yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2.İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesince gerçekleştirilen yargılama neticesinde atılı suç yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30 uncu maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanığın, buna uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

Gerekçenin kısmının (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/260 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümde yer alan "...CMK'nın 223/3-d maddesi uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA..." ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "...CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi. ...