11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2009/10095 E. , 2011/2955 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.04.2009 tarih ve 2007/558-2009/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan internet yoluyla 24.04.2007 tarihinde 5 ayrı işlemle toplam 44.500,00 YTL’nin tanımadığı üçüncü kişilerin hesabına aktarıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın paranın hesaptan çekildiği tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, şifrenin özenle saklanması yükümlülüğünün davacıda olduğunu, bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklanan bir zarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile internet bankacılığı sözleşmesi imzalayan davalı bankanın TTK’nun 20. maddesi gereğince gerekli güvenlik tedbirlerini almakla yükümlü olduğu, para transferleri için cep şifre kullanımını zorunlu hale getirmeyen, müşterinin isteğine bırakan bankanın üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğinden kusurlu bulunduğu, davalı bankanın internet bankacılığında kullanılan erişim mekanizmasını daha güvenli hale getirecek teknolojiler kullanarak yaşanan problemleri önlemesi mümkün olabilecekken gerekli önlemleri almayarak objektif özen yükümlülüğünü ihlal ettiği, davacının kusuru bulunmayıp tüm kusurun davalı bankada olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 44.500,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.