11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 02.06.2009 tarih ve 2008/460 - 2009/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından yapılan ihracatta davalının taşıma yaptığını, bu ihracatın dönülmez akreditif ihracatı olduğunu, yurt dışındaki gönderilenin malları teslim almadığını, konişmentonun ciro edilerek akreditif belgelerinin bankaya iade edildiğini, ancak davalının malları geri getirmediğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatın hükmolunmasının talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunmadığını, davacının Urban Loj. Ltd. Şti. ile anlaşma yaparak yükün taşınmasını istediğini, bu şirketin de müvekkiline başvurarak başka şirketlere ait yüklerle aynı konteynerde taşınmasını talep ettiğini, varış limanında yükün alıcısının ortaya çıkmadığını, malların teslim edilemediğini savunarak davanın reddini ve %40 kötü niyet tazminatın hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak,

TTK’nun 1110. maddesi gereğince charter partylerde konişmentonun taşıyan ile gönderilen arasındaki ilişkide esas alınacağı, taşıyan ile taşıtan arasındaki ilişkilerin navlun sözleşmesine göre düzenleneceği, davalı taşıyanın navlun sözleşmesine göre sorumluluklarını ifa ettiği, varma limanında alıcının malları teslim almamasından dolayı aksi kararlaştırılmadıkça taşıyanın malları geri getirme sorumluluğunun bulunmadığı, malların gümrükten çekilmemesinde taşıyana sorumluluk izafe edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, kötüniyet ispat edilemediğinden davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Mahkemenin gerekçeli kararı davalı şirket vekiline 23.06.2009 tarihinde kalemde tutulan tutanakla tebliğ edilmiş, hüküm HUMK’nun 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 05.08.2009 tarihinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu konuda karar verebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.