11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.06.2008 gün ve 2005/422 - 2008/414 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.07.2010 gün ve 2008/13019 - 2010/8396 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Proto Gayrimenkul A.Ş. ile davalıya devir edilen Osmanlı Bankası A.Ş. arasında 10.05.1999, 27.07.1999 ve 25.10.1999 tarihli genel kredi sözleşmeleri imzalandığını, diğer müvekkillerinin sözleşmenin müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduğunu, müvekkilinin tüm borçlarını ödediğini, kredinin teminatı olan taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması isteminin davalı tarafça reddedildiğini, müvekkilinin ortaklar arasında uyuşmazlık çıkmaması amacıyla ipoteğin kaldırılması için davalı tarafından talep edilen 80.000.000.000.-TL'nı ödediğini, davalı aleyhine açılan borçlu olunmadığının tesbiti davasının henüz kesinleşmediğini ödeme sonucu düzenlenen feragatnamenin hata, muzayaka hali sebebiyle iptal edilmesi gerektiğini ileri sürerek, 08.10.2004 tarihli sözleşmenin iptaline ve sözleşme gereği bankaya ödenmiş olan paranın temerrüt faizi ile iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında borçların tasfiyesine yönelik olarak borç tasfiye sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme gereğince borcun tasfiye edildiğini, davacının kendi iradesi ile feragatnameyi imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafından gabinin şartlarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.