11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 gün ve 2006/329-2008/185 sayılı kararı bozan Daire’nin 24.06.2010 gün ve 2008/12490-2009/7375 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı Bankanın Bakırköy şubesi arasında imzalanan "Genel Ticari Kredi Sözleşmesi" çerçevesinde müvekkilince 17.03.2005 tarihinde 4.349.999,17 YTL tutarında ve kullanım tarihindeki kur olan 1 Euro=1.762 YTL üzerinden 2.468.785 Euro' ya tekabül eden dövize endeksli kredi kullanıldığını, kredinin vadesinin 19.12.2005 olarak öngörüldüğünü, kredinin vade tarihinde anapara alacağı ve tüm ferileriyle birlikte fiili ödeme tarihindeki döviz kuru olan 1 Euro=1.6178 YTL üzerinden hesaplanan anapara ve faiz tutarı toplamı olan 4.030.000 YTL' nin davalı nezdindeki müvekkili şirket cari hesabına havale edildiğini, buna karşın davalı tarafından ödemenin kredinin kullanıldığı tarih olan 17.03.2005 tarihindeki Euro kuru üzerinden ödenmesinin bildirildiğini, ayrıca yapılan faiz hesaplanmasında da, kredinin kullandırıldığı tarih olan 17.03.2005 tarihi ile faiz ödemesinin yapıldığı 16.09.2005 tarihi arasındaki dönem için ödenen faizinde yine 1.762 YTL kur üzerinden ödenmesi gerektiği ve bu nedenle o tarihte yapılan faiz ödemesinin kısmi ödeme olduğu belirterek ek faiz talebinde bulunulduğu, bunun üzerine müvekkilince talep edilen 366.146,35 YTL' nin ihtirazi kayıtla davalıya ödendiğini, oysa dönemsel faiz ödemesinin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden yapılıp bankanın bu ödemeyi kabul etmesinin müvekkili şirket nezdinde bu yönde haklı bir güven oluşmasına yol açtığını, kaldı ki, şube yetkilisince geri ödemede kur farkının oluşmayacağını müvekkiline açık olarak ifade ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 YTL' nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 24.06.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.