11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.01.2008 tarih ve 2006/300 - 2008/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilli kooperatifin ve mağazalarının "tehlikeli maddeler zorunlu sorumluluk sigortası" poliçesini düzenlemesinin zorunlu olduğunu, 23.03.2004 tarihinden geçerli bir yıllık sigortanın davalı acente aracılığıyla yapıldığını ancak kooperatifin cirosu üzerinden tüm mağazalar için tek poliçe düzenlenmesi gerekirken her bir mağaza için ayrı ayrı tüm ciro üzerinden poliçe düzenlendiğini, davalının basiretli bir tacir gibi davranmayarak müvekkilini zararara uğrattığını, sonraki yıl poliçesinin düzenlenmesi sırasında başka sigorta şirketinden alınan tekliflerin düşük olması nedeniyle durumun farkedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin acenta olup davanın sigorta şirketine yöneltilmesi gerektiğini, poliçenin davacının verdiği bilgilere ve davacı tarafından ibraz edilen önceki poliçelere göre düzenlendiğini, sigorta sözleşmesinin karşılıklı irade beyanıyla kurulduğunu, poliçenin tehlikeli madde zorunlu sorumluluk sigortası genel şartları ve sigortalının beyan üzerine düzenlendiğini, primin yüksek tutulmasının davacının lehine olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki "tehlikeli maddeler zorunlu sorumluluk sigortası" poliçesinin düzenlenmesi sırasında davacının iradesini sakatlayan herhangi bir durumun bulunmadığı, poliçenin geçerli olması nedeniyle sebepsiz zenginleşme şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davalı tarafından fazladan tahsil edildiği iddia edilen primlerin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın redidne karar verilmiştir.

TTK'nun 119. maddesi hükmünde belirtildiği üzere, acenteye karşı ancak müvekkili namına dava açılabilir. Somut olayda ise, dava acentaya karşı açılıp, sigorta şirketine ihbar edilmiştir. Davada, davalı acentaya husumet yöneltilemeyeceği anlaşıldığından, davanın husumet yönünden reddi gerekirken, esastan reddi yerinde değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.