11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/06/2008 tarih ve 2006/449-2008/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14/05/1997 tarihinde tescil edilen "Kapı Numara Tabelası" tasarımının sahibi olduğunu, davalının aynı tasarıma ilişkin yapmış olduğu başvurunun kabul edilerek 24/10/2001 tarih ve 2001/01893 sayı ile tescil edildiğini, davalının tasarımının müvekkilinin tescilli tasarımı ile bire bir aynı olduğunu ve bu durumun müvekkilinin ekonomik ve prestij kaybına yol açtığını ileri sürerek, davalının tasarımının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasarımının tescilli olduğunu ve itiraz edilmeyerek 24/10/2001 tarihinde kesinlik kazandığını, davacının 14/05/2002 tarihinde tasarımını yenilediğini ve tasarımlar arasında farklılıklar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının tasarımı, davalı tasarımından daha önce tescil edilmiş ise de, her iki ürünün gerek ön yüzleri, gerekse arka yüzleri karşılaştırıldığında, yapım tekniği ve malzeme yönünden, ayrıca görsel olarak belirgin şekilde farklılık arz ettiği, yazı stillerinin farklı olduğu, teknik yapılarının da farklı olması nedeniyle kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenim açısından farklılıklar bulunduğu, davalı tasarımın hükümsüzlüğünü gerektirir koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.