11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2010 tarih ve 2007/452-2010/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 27.06.2006 tarihli 2006/31095 sayılı “Özkar 1974+şekil” ibareli başvurusunun TPE tarafından 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca davalı şirketler adına tescilli “Özkar”, “...”,”Özkar Kolektif Şirketi” ibareli markalar mesnet gösterilerek bazı ürünler yönünden reddedildiğini, oysa müvekkilinin marka tasarımının özgün olduğunu ve 1974 yılından beri kullanılan markada öncelik haklarının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı Özkar İnş. ve San. A.Ş. vekili ve davalı Özkar Uluslararası Taş.Ltd.Şti. vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı başvurusu ile redde mesnet gösterilen markaların esas unsuru olan “Özkar” ibaresinin ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, başvurunun reddolunduğu sınıflardaki ürünlerle redde mesnet markaların sınıfların da aynı olduğu, davacının önceye dayalı kullanım iddiasının 556 sayılı KHK’nin 7/son maddesinin 22.06.2004 tarihinde değiştirilmiş olması sebebiyle değerlendirmediği, başvurunun mutlak sebeple reddedilmiş olması nedeniyle davalı şirketlere husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın TPE yönünden esastan, davalı şirketler yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.