11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 tarih ve 2007/541-2008/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka hakkında aynı mahkemenin 2005/240-429 EK sayılı kesinleşmiş ilamı ile 26.553,33 TL alacakları olduğunun belirlendiğini, adı geçen davanın devamı sırasında 08.07.2003 tarihinde davalı tarafından 11.000 TL ödemede bulunulduğunu, temerrüt tarihi olan 04.10.2002 ile ödemenin yapıldığı 08.07.2003 arası işlemiş faiz alacağının 12.893,00 TL olduğunu, ödenen 11.000 TL’yi BK 84. maddesine göre faize mahsup etme haklarının bulunduğunu ileri sürerek 12.893,00 TL’nin temerrüt tarihi olan 08.07.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ıslah dilekçesinde ödenen 11.000 TL’yi faize mahsup etmediğini, ödenen miktarın ana para olduğunu, ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının mahkemenin 2005/240-429 EK sayılı dosyasında vermiş olduğu ıslah dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutmadığı, ıslah talebinden sonra bakiye kaldığı belirtilen alacak üzerinden ek dava açılamayacağı, BK 84. maddesi gereğince mahsup işleminin ilamın infazı sırasında talepname ile istenebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.