11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/01/2010 tarih ve 2005/387-2010/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket çalışanları tarafından İstanbul 'da bulunan alıcı şirkete teslim edilmek üzere içinde 15 adet cep telefonunun bulunduğu iki kutunun davalı şirket çalışanlarına teslim edildiğini, bu telefonların alıcı firmaya ulaştırıldığında davalı şirket yetkilisinin bazı telefonların eksik olması nedeniyle telefonları alıcıya teslimden kaçındığı gibi, müvekkiline de iade etmediğini, kaybolan telefonların akıbetinin bildirilmesi için davalıya ihtar çekilmesine rağmen cevap verilmediğini, davalıya teslim edilen cep telefonlarının teslim tarihi itibariyle mevcut değerinin tespiti ile faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin on adet telefonu davacıya iade etmek için eksiksiz teslim şartı koştuğu, bu belge tanzim edilmeyince de on adet telefonu davacıya teslim etmediği, davalının yapması gerekenin on adet telefonun tutulacak tutanakla davacıya teslim etmek iken tüm telefonların teslim alındığına dair belge istenmesinin davalının haksız tutumu olarak değerlendirilerek davanın kısmen kabulü ile 4.250,00-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.