11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2009 tarih ve 2006/163-2009/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı banka ile müvekkili arasında kredi kartı üye işyeri sözleşmesi yapıldığını, müvekkiline ait işyerinde kredi kartı ile 10.930,00 TL’lik satış yapıldığı halde davalının satış bedelini ödemediğini ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait işyerinde sahte kredi kartı ile satış yapıldığını ve davalının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın sahte kredi kartı ile yapılan işleme onay vermek suretiyle oluşan zarardan sorumlu olduğu, ancak davacının da niteliği ve miktarına göre yapılan alışverişin normal olmadığını görerek taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre KOD 10 uygulaması yapması gerekirken bunu yapmadığı, bu nedenle oluşan zararda %50 müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.