11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2011/484 E. , 2012/7235 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.09.2010 tarih ve 2008/202-2010/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca tanınmış bir firma olup “MAGIC DIVERS + şekil” markasının Türkiye’de tescili için başvuruda bulunduğunu, bu başvuruya davalı Gürmay Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’nin “MAGIC JOY, MAGIC FORM” ibareli markalarını gerekçe gösterilerek itiraz ettiğini, enstitünün bu itirazı haklı bularak müvekkili başvurusunun 25'inci sınıftaki mallarını reddettiğini, bu karara karşı yapmış oldukları itirazın reddedildiğini, müvekkili başvurusu ile davalı markalarının benzer olmadığını, markaların halk tarafından karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, markalar arasında anlam ve işitsel farklılıklar bulunduğunu savunarak TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı markası ile davalı başvurusunun benzer olduğunu, başvurudan çıkartılan malların da aynı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, müvekkilinin bayan iç çamaşırı imal edip yurt dışına sattığını, müvekkilinin MAGIC markasının gerçek sahibi olduğunu, markaların kullanılacağı malların da aynı ve aynı tür olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacı başvurusu ile davalı markalarının 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.