11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.06.2010 tarih ve 2010/364-2010/396 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından internet şifresi girilerek tanımadığı 3. kişinin hesabına havale yapılmak suretiyle 26.000 YTL’nin çekildiğini, davalı bankanın gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan bedelin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kişisel bilgilerini koruyamaması nedeniyle oluşan zarardan müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacıya verdiği şifre ve parolanın davacının kusuru ile 3. kişiler tarafından ele geçirildiğini kanıtlayamadığı, somut olayda davacıya atfedilebilecek herhangi bir kusurun ispat edilemediği, müterafik kusur esası benimsenmeksizin tüm kusurun davalı bankada olduğu gerekçesiyle; bloke edilen 923,69 TL nin tenkisi suretiyle, 25.076,31 TL nin 10/01/2007 tarihinden itibaren 01/04/2007 temerrüt tarihine kadar en yüksek akdi mevduat faizi oranında faiz yürütülerek, temerrüt tarihinden itibaren avans faizi yürütülmek suretiyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.