11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.10.2007 tarih ve 2005/507-2007/732 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Bankanın Fatih Şubesi'nce davalının isteği üzerine sıfır bakiyeli bir hesap açıldığını, bu kişinin daha önce matbu şekilde ve yabancı dilde hazırlattığı teyit içerikli belgeyi banka personelinin imzalandığını, bu belgeye göre davalı hesabında 130.000.000,00 USD tutarında mevduatı olduğu, davacı bankanın sorumluluğunda ve müsait olduğu, bu paranın kanun dışı olaydan ve para aklamadan kaynaklanmadığı, ihtiyati tedbir ve hacizden muaf olduğu ve davalının tasarruf yetkisine sahip bulunduğunun belirtildiği, gerçeği yansıtmayan bu belge nedeniyle davacı bankanın sorumluluk altına girebileceğini ileri sürerek, 16.11.2005 tarihli belgenin iptaline karar verilemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacı banka personelince yetki aşılarak idari bir işlemle verilen bir belgenin iptalinin de yine idari bir işlemle olması gerektiği, adi nitelikli bu belgenin mahkeme kararı ile iptalinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, davacı bankayı temsile yetkili kişilerin, davalının gerçekte bankada mevduatı olmadığı halde 130.000.000,00 USD mevduatı olduğuna dair düzenlendiği belirtilen belgenin iptali amacıyla açılmıştır.

Her ne kadar, mahkemece, davacı yanın talebi belgenin iptali şeklinde nitelendirilmiş ise de, hukuki tavsif hakime aittir. Tüm dosya içeriği ve dava dilekçesinden, davacı bankanın belgede yazılı miktardan sorumlu olmadığının tespitini istediği anlaşılmış olmakla, mahkemece davaya bu nitelendirme ile bakılarak sonuçlandırılması gerekirken, yanlış nitelendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.