11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin yiyecek ve içecek malları ile yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri üzerinde kullanılan “...” ibareli markanın gerçek hak sahibi olduğunu, söz konusu marka için davacı tarafından 2015/85976 sayılı marka ile 43. Sınıfta başvuruda bulunulduğunu, başvurunun ilanı üzerine 3. Kişilerce itiraz edildiğini ve müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, davalının da müvekkili markası ile logo ve slogan dahil aynı ibare için 29 ve 43. sınıfları kapsayan marka başvurusunda bulunduğu, başvurunun 29. Sınıf yönünden kısmi ilanına müvekkili tarafından itiraz edildiğini, itirazının nihai olarak dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğini, müvekkili ve eşinin uzun yıllardan bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiklerini, 2014 yılında “...” markasının müvekkili ve eşi tarafından ihdas edildiğini, var ettiği markayı kişisel nedenlerle ... Gıda San. ve Tur. Tic. Ltd. Şti. üzerinden faaliyete geçirdiğini, “...” ibareli markanın gerçek hak sahibinin hukuken ... Gıda firması, fiilen ise müvekkili olduğunu, ... Gıda firması tarafından “...” markası üzerindeki doğmuş ve doğacak tüm hak ve yetkilerin müvekkiline devredildiğini, müvekkilinin markayı oluşturmak ve tutundurmak için çok çaba sarf ettiğini, davalının kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin limited türündeki bir şirketteki hisselerini davalıya devrettiğini, davalının marka üzerinde hiçbir hakkı bulunmadığını, aynı ibareli marka başvurusunun önce müvekkili tarafından yapıldığını ve markanın müvekkili tarafından tanıtıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve dava konusu marka başvurusunun tüm sınıflarda reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

1.Davalı vekili cevap vermemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı Kurumun karar verdiği tarihte davacının itiraza mesnet markalarından 2015/85976 sayılı markasının nihai ret kararı ile hükümden düştüğü, 2016/26480, 2016/53346, 2016/53358, 2016/53360, 2016/53362, 2016/53367, 2016/53370, 2016/87512, 2017/12591, 2017/12978 sayılı markalarının ise dava konusu marka başvurusundan sonra yapılan başvurular olduğu, bu nedenle davacının 556 sayılı markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yapmış olduğu itirazın yerinde olmadığı, davacının kötü niyet iddiasının yerinde olmadığı, dosya kapsamındaki belgelerin dava konusu markanın gerçek hak sahibinin davacı olduğu yönünde kesin kanaat bildirmek için yeterli ve elverişli olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasındaki koşulların da somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu markayı, markanın gerçek hak sahibinden tüm haklarıyla devir aldığını, müvekkilinin devir ilişkisine girdiği kişinin halefi olduğunu, artık bu hakları onun da ileri sürebileceğini, zira, böylesi bir ilişkide devir bedelini ve devir alma iradesini belirleyen en önemli etkenin devir alan kişinin devir aldığı hakka dair "tüm talep haklarını da kendi yetki alanına" geçirdiğine olan ve icabında bunları ileri sürebileceğine olan güven olduğunu, marka sahibinin devir ettiği hakların esasında geçmişten başlayan gerçek hak sahipliğine ilişkin talep haklarını da içermesi gerektiğini reddeden bilirkişi raporuna dayalı olarak verilen kararla müvekkilinin hakkına kavuşmasına engel olunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının istinaf itirazı olarak sadece dava konusu başvuru üzerinde öncelik hakkının bulunduğunu ileri sürdüğü, bu sebeple sınırlı olarak yapılan incelemede davacının dava konusu başvuru üzerinde, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca öncelik hakkı bulunduğunu ispatlayamadığı gibi dava dışı şirketle ile yaptığı marka devir sözleşmesinin de dava konusu başvuru tarihinden sonraki tarihli 2016/26430 sayılı markaya ilişkin olduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesi

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.