11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.05.2008 tarih ve 2007/166 - 2008/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05.10.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki mevduat hesabında bulunan paranın tümünün Esbank İzmir Şubesindeki hesabına EFT yapılmasını talep ettiğini, hesapta bulunan 37.545.569.305 TL'nın davalı banka tarafından Esbank İzmir Şubesine EFT edilmediğini, ihtarnameye rağmen anılan miktarın davalı tarafından müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, bu miktarın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın müzayaka halinde olması nedeni ile davacı dahil diğer hak sahiplerinin istedikleri miktarda yüksek faiz tahakkuk ettirilmek zorunda kalındığını, davalı bankanın zor duruma düşmesinden faydalanılarak gabin oluşturacak derecede aşırı faydalanma yoluna gidilmesinin batıl olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 23.11.2006 gün ve 2005/11036 E, 2006/12157 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı bankanın anılan dönemde hem piyasadan para toplayabilmek ve hem de mevcut hesaplardaki paraların çekilmesini önlemek, günlük ödemelerini karşılamak için müşterilerine normalin çok üzerinde faiz uygulamak zorunda kaldığı, bu durumda bankanın müzayaka halinde olduğunun kabulü gerektiği sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.