11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan hakkında başlatılan icra takibinde Vakıflar Bankasının alacaklı, sanıklara ait ...Elektronik Film Ltd. Şti'nin borçlu olarak gösterildiği takibe konu senetteki imzanın kendisine ait olmadığı sanığın katılan adına senet düzenleyip imza attığından bahisle şikayetçi olması üzerine başlayan soruşturma kapsamında, sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Katılan anlatımında; hakkında icra takibi yapıldığını 15.000,00 TL bedelli senedin kendisi tarafından düzenlenmediğini imzanın da kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık savunmasında; katılanın müşterileri olduğunu katılana kırtasiye malzemesi sattığını karşılığında da kredi kartı veya senet ile ödeme yaptığını suça konu senedi katılandan ne zaman aldığını hatırlamadığını senet arkasındaki ciro imzasının kendisine ait olduğunu ancak katılan adına sahte imza atmadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

4.Suça konu senedin arka yüzündeki "...Elektronik ..." içerikli kaşe izi üzerine gelecek şekilde atılı bulunan imzanın sanık ... el ürünü olduğu, inceleme konusu senedin ön yüzünde bulunan imzaların katılanın el ürünü olmadığına dair uzmanlık raporunun dosya kapsamında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

5.Yargılama sonucunda, mahkeme sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğunu kabul ederek mahkûmiyet kararı vermiştir. IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/415 Esas, 2015/483 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.