11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2009 tarih ve 2008/222-2009/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı - karşı davalı ... davalı karşı davacı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait 2004/37423 nolu grafik markası ile 2004/4147 nolu ayakkabı modeline ilişkin endüstriyel tasarım tescil belgesinin bulunduğunu, müvekkilinin bu tescillerle korunan özgün grafiğinin ve ayakkabı modelinin davalılar tarafından taklit edilerek 2004/2525 nolu endüstriyel tasarım tescili sağlanmasının haksız olduğunu ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı endüstriyel tasarım tescillerinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı-karşı davacı ... Paz. Ltd. Şti. vekili, müvekkili adına tescilli tasarımın özgün olduğunu savunarak dav anın reddini istemiş, karşı dava olarak da davacı adına tescilli 2004/37423 nolu marka ile 2004/4147 nolu endüstriyel tasarım tescillerinin müvekkili tescilinin kopyası olduğunu iddia ederek hükümsüzlüklerine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı ... İnş. Tekst. Gıda Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar adına ortak olarak tescilli endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerinin bulunmadığı, ilk olarak davacı tarafından kullanıldığının ispatlandığı, karşı dava yönünden ise; davacı markasına konu grafik üzerinde davacı tarafın öncelik hakkının bulunduğu ancak 2004 tarihli endüstriyel tasarımına konu ayakkabıların 2001 yılından itibaren satışının yapıldığının davacı beyanıyla sabit olduğundan ve 2003 yılı kataloğunda da bu ürünler yer aldığından tescil talebinden 12 ay öncesinde kamuya sunulduğu anlaşılan endüstriyel tasarımın yeni olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davalılar adına tescilli endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne, karşı davanın ise kısmen kabulüyle davacı-karşı davalı adına tescilli 2004/4147 nolu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, marka hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı karşı davalı ... davalı-karşı davacı ... Paz. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince; asıl dava, endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğü, karşı dava ise davacıya ait marka ve endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, karşı davanın kısmen kabulüyle davacı-karşı davalı şirket adına tescilli bulunan 2004/4147 nolu endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Ancak, anılan bu tasarım sadece bir grafik tasarımından ibaret olmayıp, bir bütün olarak spor ayakkabısına ilişkin 4 ayrı tasarım içeren çoklu tasarım tescili olduğu gibi, davacı markasına konu olan grafik de davacı tasarımının 1, 2 ve 3 nolu tescillerinde kullanılmış değildir. Ayrıca, davacı tasarımının yeni olmadığına dair delil olduğu ileri sürülen davacının 29.01.2009 havale tarihli dilekçesindeki beyanı sadece “şekle” ilişkin bir beyan olup, tasarıma konu ayakkabıların önceden üretildiği yönünde davacı ifadesi bulunmamaktadır. Yine, davacı tasarımının tescil başvurusundan 12 ay önce kamuya sunulduğuna delil olarak belirtilen 2003 yılı kataloğunun tarih içermemesi ve dosyada bu yönde bir delilin ibraz olunmaması karşısında 22.11.2004 başvuru tarihli tasarımının yeni olmadığına ilişkin mahkeme gerekçesinin denetlenmesi de mümkün olmamıştır. Bu durumda mahkemece, açıklanan konularda yetersiz bulunan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı-karşı davalı yararına bozulması gerekmiştir.