11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 tarih ve 2007/403-2009/459 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında işyeri üyelik sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme gereğince müvekkiline pos cihazı verildiğini, 02.06.2004 tarihinde müvekkili tarafından ayrı ayrı üç kişiye toplam 7.860 TL değerinde mal satıldığını, bu kişilerin ödemelerini kredi kartı ile yaptıklarını, müvekkilinin bu kişilerin kimliklerini kontrol ettiğini ve pos cihazının da kredi kartlarına onay verdiğini, ancak davalı banka tarafından söz konusu bedellerin müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, 7.860 TL'nin alışveriş tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı tarihte dört farklı kredi kartı ile yüksek tutarda işlem gerçekleştirdiğini, bu işlemlerin şüpheli göründüğünü, taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince sahte kart ile yapılan işlemden dolayı davacının sorumlu olduğunu ve müvekkili bankanın işlem detayları ile ilgili araştırma yapma ihtiyacı hissetmesi halinde araştırma sonuçlanıncaya kadar davacıya ödeme yapmama hakkının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kredi kartları ile işlem yapılırken davalı bankanın provizyon merkezinden gerekli işlem yapma iznini aldığı, bu durumda sahte kart ile işlem yapılmasından dolayı davacının herhangi bir sorumluluğunun olmadığı, sahte karta onay veren davalı bankanın sorumluluğunun bulunduğu, 03.06.2004 tarihinde hesaba alacak olarak intikal eden pos satış işlem bakiyelerinin davalı tarafından charge back kuralları gereği 180 gün bloke edildiği, blokede tutulan meblağın masraflar düştükten sonra 23.01.2009 tarihinde davacı şirket yetkilisine ödendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu alacağın 7.369,14 TL'lik kısmı konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, 7.369,14 TL alacağa temerrüt tarihi olan 13.07.2004 tarihinden ödeme tarihi olan 23.01.2009 tarihine kadar ticari faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.