11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2010 tarih ve 2010/475-2010/488 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.11.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya teslim ettiği emtianın alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek, 7.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle tahsilini istemiş, ıslahla talebini 99.508,59 TL'na çıkartmıştır.

Davalı vekili, müvekkiline teslim edilen emtianın alıcısı olan dava dışı ...'in talimatıyla... isimli kişiye teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda taşıyıcı davalının, eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim edileceği tarihe kadar geçen sürede uğradığı ziya ve hasardan sorumlu olduğu,

TTK'nun 790.maddesi uyarınca gönderilenin bulunmaması halinde keyfiyetin hemen gönderene bildirilerek cevabının beklenilmesi gerektiği, davalı taşıyıcının bu gerekliliğe uymadığı, alıcı adına gelen başka bir kargo belgesinden öğrendiği telefon numarasını arayarak alıcıya ulaşan davalının gerekli özeni göstermediği, telefonla ulaşılan kişinin imzaladığı talimatı ibraz eden üçüncü kişiye emtiayı teslim ettiği, teslimde TTK'nun 790. maddesine aykırı davrandığı, davacının zararına neden olduğu, akidini iyi seçmeyen davacının da müterafik kusurunun olduğu, dolandırıcı kişiye mal teslim ettiği, olayın mahiyeti ve yaşamda karşılaşılan sıklığı nedeniyle davacının kusuru oranında bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, mahkemece bu oranın %25 olarak belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 74.631.45 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Ancak, bozmaya uyulmasına rağmen gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Akidini iyi seçmeyen ve dolandırıcı kişiye mal gönderen davacı taşıtanın da zararın meydana gelmesinde müterafik kusurunun bulunduğu çekişmesizdir. Mahkemece, hayat deneyimleri dikkate alınarak re’sen davacının %25 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından dava dışı alıcı ve aynı zamanda davacının ticari satım sözleşmesinin akidi ile işbirliği içinde bulunan diğer kişiler hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Anılan dosya içeriğinde ticari satım sözleşmesinin nasıl kurulduğu ve taşınan emtianın nasıl teslim edildiğine dair bilgi ve belgeler yer almaktadır. Bu durum karşısında, ceza dosyası içeriği, dava dosyasında yer alan kanıtlar, ticari hayatın gerekleri ve somut olayın özellikleri çerçevesinde alanında uzman bilirkişi veya bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak zararın meydana gelmesinde davacının kusur oranının tespiti yönünde denetime uygun rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.