9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında, daha sonraları boşandığı ve fakat suç tarihinde resmi nikahlı olduğu eşinin çalışmaya başlaması hasebi ile çocuklarına bakmak için evlerinde kalan baldızı mağdureye, suç tarihlerinde aynı oda içerisinde eşi ve çocukları ile birlikte uyurken göğüslerine ve bacaklarına dokunmak suretiyle istismarda bulunduğu iddiası ile zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 63 üncü maddelerince açılıp, 6545 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi ile atılı suçun temel cezasına nazaran verilip, itiraz mercii kararı ile kesinleşen Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2014/266 Esas, 2014/359 Karar sayılı görevsizlik kararına matuf olarak yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/307 Esas, 2015/381 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğa cinsel istismar suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, oy çokluğuyla karar verilmiştir.

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Delillerin hatalı değerlendirilmesi ve eksik inceleme ile sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

Gerekçeli kararda delillerin değerlendirilmesine ilişkin kısımda, tanık ...'un beyanlarının diğer tanık ...'in adı ile belirtilmesi sonuca etkili görülmemiş ve mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak telakki edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/307 Esas, 2015/381 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi. ...