11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 01/03/2012 tarih ve 2010/330-2012/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...

Holding A.Ş.'nin toplam 64 tonluk 8 adet ikinci el gemi çapasının Norveç'in Skogsvag kentinden İstanbul ... Tersanelerine taşınmasını üstlendiğini, bu taşıma işini 22.02.2010 tarihli taşıma sözleşmesi ile davalı İstanbul Nakliyata verdiğini, davalının bu taşımayı kabul ettiği ancak daha sonra yükü güvenli olarak nakledemeyecekleri gerekçesi ile taşımaktan vazgeçtiklerini bildirdiğini ve bu aksamada tüm sorumluluğun kendi firmasına ait olduğunu teyit ettiğini, davacının bu durumu yük sahibi ... Holding A.Ş.ye bildirdiğinde kârlı bir işi ve iyi bir müşterisini kaybettiğini, müvekkilinin davalıya taşınacak yükün özelliklerini en doğru ve ayrıntılı biçimde taşıyıcıya bildirdiğini, bu durumda taşınacak malın her türlü özelliğinden haberdar olan taşıyıcının basiretli bir tacir gibi hareket ederek taşıyamayacağı malı taşımayı kabul etmemesinin gerektiğini, davalı tarafından akdin ifa edilmemesinden ötürü davacının uğradığı kaybın 13.800 Avro olduğunu, iddia ederek uğranılan bu zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma yapacak araçların sözleşme çerçevesinde yükleme mahallinde hazır olduklarında çapaların bir kısmının ölçü ve şekillerinin önceden gönderilen ölçü ve şekillerden farklı olduğunun görüldüğü, hazır olan çapaların yüklenilmeye çalışıldığını ve çeşitli denemeler yapıldığını teyit edecek yükleme fotoğraflarının mevcut olduğunu, ancak gerek araçlara gerek yüke gerekse Norveç Türkiye arasındaki uzun yol boyunca üçüncü araçlara risk oluşturmadan seferi emniyetli bir şekilde tamamlamak mümkün görülmediğinden sözleşme yapılırken bildirilmeyen modelin pulluk çapalarının araçlardan indirilmesine karar verildiğini, bunun üzerine gönderenin çapaların bir kısmının yüklenip bir kısmının bırakılmasını uygun görmediğini, ayrıca CMR Konvansiyonunda kâr kaybının istenebileceğine dair bir düzenlemenin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının üst taşıyıcı sıfatıyla verdiği iş bakımından davalının edimini sözleşmeye uygun biçimde yerine getirmediği, davada CMR 32. madde kapsamında 1 yıllık zaman aşımının uygulama olanağının bulunmadığı, nakliyecinin sınırlı sorumluluğu kapsamında davalının sorumluluğunun gerçekleştiği, akdin feshi bakımından haklı nedenlerle fesih koşullarının gerçekleştiği, taşınacak emtianın boyutlarının farklılığının kendisine bildirilmediği yönündeki beyanların geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle açılan davanın kabulüne 13.800,00.-EURO alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek , 4.342,55.-EURO alacağın ise 12/10/2011 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Ancak; davacı vekili müvekkilinin yurtdışı şubesinin dava konusu taşıma ile ilgili olarak yapmış olduğu masrafların müvekkiline fatura edildiğini bildirerek davasını ıslah etmiş ve mahkemece de davalı vekilinin rapora bu yöndeki itirazları değerlendirilmeden bu miktar hüküm altına alınmıştır. Bilirkişi 17.05.2011 tarihli ek raporunda, davacıya yurtdışından gönderilen masraf faturasının davacı defterinde kayıtlı olduğunu, bu nedenle talebin yerinde olduğunu bildirmiştir. Bu durumda mahkemece bu masrafın neye ilişkin olduğu ve ne sebeple davalının bu masraftan sorumlu tutulması gerektiği üzerinde durulup tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken hiç bir değerlendirme yapılmaksızın bu miktar için de davanın kabulü doğru olmamış kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.