11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.02.2009 tarih ve 2008/111 - 2009/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 1993 tarihinden bu tarafa 1 yıllık süreli personel taşıma sözleşmesinin imzalandığını, taraflar arasındaki 2004 yılına ait sözleşmenin hiçbir sebep gösterilmeksizin sözleşme hükümlerine dayanılarak 15 gün önceden çekilen fesih ihbarı ile sona erdirildiğini, sözleşmenin haksız feshi nedeniyle uğranılan zarar ve yoksun kalınan kârın davalı şirketten tahsilinin talep edilmesine karşın herhangi bir ödeme yapılmadığını savunarak, 10.000.000.000.-TL’nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi şartlarında düzenlenen fesih hakkının kullanılmasının haksız ve kötüniyetli fesih olarak nitelendirilemeyeceğini, talep edilen zarar ve kâr mahrumiyetinin fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda yapılan incelemeye göre, taşıma sözleşmesini herhangi bir sebep ileri sürülmeden sona erdirilmesinin MK.’nun 2.maddesinde yer alan objektif iyiniyet kuralı ile bağdaşmadığından zararın tazmini gerektiği, bozma dışında bırakılan hususların davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu bu nedenle davacı vekilinin bozma sonrası talep ettiği faize hükmedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nın tahsiline, fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma sözleşmesinin haksız feshi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde alacağının faiziyle birlikte tahsilini istediğinden ilk kararda, faize ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır. Kararın temyizi üzerine de doğal olarak, talep ve kararda bulunmayan faizle ilgili bir değerlendirme yapılmamıştır. Usulü kazanılmış hak oluşabilmesi için, faiz isteminin ilk kararda değerlendirilip kararı bağlanması ve temyiz aşamasında bozma dışında tutulması gerekir. İlk kararda, faize yönelik hüküm ve değerlendirme bulunmadığına göre, karada bulunmayan bir hususun bozma dışında bırakılarak davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşması mümkün değildir. Diğer yandan, davacı vekilinin bozma sonrası verdiği dilekçeler ile faiz talep etmesi iddianın genişletilmesi niteliğindedir. Bozma sonrası dahi taraflar iddia ve savunmalarını değiştirip genişletebilir. Diğer yanın, iddia ve savunmanın değiştirilmesine hemen itiraz etmesi mümkün olduğu gibi, itiraz etmeyerek veya değiştirilen iddia ve savunmaya cevap vererek zımni olarak iddia ve savunmanın genişletilmesine muvafakat etmesi de mümkündür. Somut olayda, davacı yanın üç ayrı dilekçe ile faiz istemi davalı vekillerine tebliğ edilmiş, ancak davalı vekillerinin iddianın genişletilmesi niteliğindeki bu isteme karşı çıkmayarak zımni olarak muvafakat ettikleri gözetilerek istemin değerlendirilmesi gerekirken yanlış ilkeden hareketle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.