11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada KDZ. Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.11.2012 tarih ve 2011/395-2012/742 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşınmaz satın almak için davalı bankadan 16.04.2010 tarihinde 400.000 TL kredi kullandığını, bu krediye istinaden bankanın davacıdan 11.000 TL kredi kullandırma masrafı, 550 TL kredi kullandırma masraf tutarı, 9.500 TL kredi kullandırım ücreti olmak üzere toplamda 22.050 TL haksız kesinti yapıldığını, davacının bu tutarı bankadan istediğini, banka tarafından iade edileceğinin belirtilmesine rağmen bir yılı aşkın süredir iade edilmediğini, banka çalışanlarının bu kredi kullandırılırken davacıyı uyarmadığını, davacının böyle bir bedel kesildiğinden daha sonra haberi olduğunu, Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun gereği söz konusu tüm kesintilerin davacıya iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek 22.050 TL paranın bankanın söz konusu krediye uyguladığı faiz oranı uygulanarak iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kullanmış olduğu kredinin tüketici kredisi olmadığını, dava konusu kredi ile davacının işyeri satın aldığını ve ticari gelir elde etme amacıyla kiraya verdiğinin istihbarat edildiğini, kullanılan kredinin işyeri kredisi olması, davalı bankanın tacir olması ve bu nedenle yapılan işlemlerin ve uyuşmazlığın ticari nitelik taşıdığından davaya bakmaya yetkili mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu, ayrıca talebin zamanaşımına uğradığını, davacının faiz oranı düşük komisyon oranı yüksek kredi türünü seçtiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kredi sözleşmesi içeriğinde herhangi bir şekilde kredi kullandırım ücretinin alınacağı, yahut ayrıca tahsil edileceği, ya da kredi kullandırılırken kesileceği şeklinde bir açıklama bulunmadığı, kredi kullandırma ücreti ve benzeri herhangi bir ödeme konusunda anlaşma bulunmadığı, BSMV'nin borçludan alınacak ve Vergi Dairesine iletilecek yasal bir yükümlülük olduğu, bu nedenle BSMV'nin geri istenemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 20.000 TL'nin davalıdan dava tarihi olan 21.06.2011 tarihinden itibaren yıllık %10,20 faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlendiği gibi taraflar arasındaki sözleşmenin işyeri olarak kullanılacak taşınmaz alımı nedeni ile tahsis edildiği gerekçesi ile ticari kredi olarak nitelendirmek sureti ile karar verilmiştir.

Ancak, taraflar arasındaki kredi sözleşmesine göre davacının salt dükkan niteliğindeki taşınmazı satın alması taraflar arasındaki sözleşmeyi ticari kredi sözleşmesi olarak nitelendirmesini gerektirmez. Bu nedenle, taraflar arasındaki sözleşmenin taşınmaz alımına ilişkin kredi sözleşmesi olduğu gözetildiğinde Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ve sözleşme hükümleri uyarınca tüketici kredisi sözleşmesi olarak nitelendirmek sureti ile değerlendirme yapılarak tüketici mahkemesi sıfatı ile davaya bakmak gerekirken ticaret mahkemesi sıfatı ile bakılarak davanın sonuçlandırılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2.Bozma sebep ve şekline davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.