11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.02.2008 gün ve 2003/1303-2008/73 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.03.2010 gün ve 2008/6503-2010/2412 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin üst düzey çalışanları iken istifa eden davalıların bir ay sonra davalı şirketi kurarak aynı konuda faaliyete geçtiklerini, hemen sonra müvekkili şirket müşterileriyle davalı şirket üzerinden çalışmaya başladıklarını, bu eşlemin TTK’nun 37/8 nci maddesi hükmünce öngörülen haksız rekabet halini oluşturduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve önlenmesiyle şimdilik (150.000.000.000)TL maddi ve (230.000.000.000)TL manevi tazminatın, birleştirilen davalı ise ıslahla artırılan (177.401,00)YTL maddi ve (10.000)YTL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, gerçek kişi müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, bu davalıların ayrıldıkları davacı şirketle haksız rekabet yasağı ve aynı alanda faaliyet göstermemeye dair akdi yükümlülüklerinin bulunmadığını, esasen davacının ticari sır niteliğinde bilgi ve belgelerinden de söz edilemeyeceğini savunmuş; birleştirilen dava bakımından ise derdest-i rüyetlik itirazında bulunmuştur. Mahkemece asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.