11. Hukuk Dairesi

2....

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan FineFood Gıda Sanayi ve Tic. İhr.

İth. A.Ş.'nin 2016/11873 başvuru numaralı "fine food kalix" markasının 29, 30, 32, 33 ve 34. sınıflarda tescil talebinde bulunduğunu, söz konusu markanın yayınına karşı müvekkili tarafından itiraz edildiğini, itirazın reddedilmesi üzerine YİDK nezdinde yaptıkları itirazlarının da reddedildiğini, müvekkilleri şirketin gıda ve ihtiyaç maddelerinin yanı sıra kırtasiye, temizlik, zücaciye, beyaz eşya, kitap, konfeksiyon, kozmetik ürünleri başta olmak üzere modern perakende sektörünün öncülüğünü yaptığını, "MİGROS" markasının Özel/00176 sayı ile tanınmış marka olarak koruma kapsamına alındığını, "macro" ve "macrocenter" ibareli birçok seri markasının da bulunduğunu, taraf markalarının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama tüketici nezdinde iltibasa neden olma ihtimali bulunduğunu, itiraza konu olan "FineFoodKalix" markası ile müvekkillerine ait "Food”/“FineFood" ibaresini taşıyan markalara bir bütün olarak bakıldığında zihinde ve kulakta bıraktıkları etki değerlendirildiğinde aralarındaki benzerliğin tartışmasız olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) kapsamında markalar arasında ayniyet veya benzerliğin olması şartının gerçekleştiğini, davalı markası ile müvekkillerine ait markalar arasında emtiaların birebir aynı olduğunu, itiraza gerekçe gösterilen "finefoodkalix" ibareli markaya ait ürünlerin üreticisi ile Migros'un “food”/“finefood” ibareli markalarına ait ürünlerin üreticileri arasında ekonomik, organik bağlantı bulunduğunun düşünülebileceğini ,marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığının sabit olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2017-M-11425 sayılı kararının iptali ile 2016/11873 sayılı "fine food kalix" ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; davacının "fine food" ibareli markalarıyla dava konusu başvuru arasında düşük düzeyde benzerlik bulunsa da davacının anılan markaları ile dava konusu başvuru arasında emtia benzerliği şartı gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas koşullarının oluşmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2016/11873 başvuru numaralı davalı şirket markasının, tescili talep edilen 29(01-11), 30(01-15), 32(01-04), 33(01) ve 34(01-03). sınıflarda yer alan bütün mallar açısından, davacı şirketin 2010/46527, 2015/09794 ve 2015/18474 numaralı markaları ile 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu, davalının önceki tescilli markasından asıl unsur yönünden farklılaşmış olması nedeniyle müktesep hakkının bulunmadığı, somut olay açısından 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması şartlarının oluşmadığı, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının "fine food" ibareli 2010/46527, 2015/9724, 2015/18474 sayılı markalarıyla dava konusu başvuru arasında düşük düzeyde benzerlik bulunsa da davacının anılan markaları ile dava konusu başvuru arasında emtia benzerliği şartı gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca iltibas koşullarının oluşmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta her ne kadar Mahkemece davalının "fine food kaliks" ibareli marka tescil başvurusu ile davacı tarafın 2010/46527, 2015/09794, 2015/18474 sayılı ve "mcfinefood by macro center şekil”, “fine food macrocenter”, “finefood macrocenter” ibareli markaları arasında, dava konusu başvurunun kapsamında yer alan 29, 30, 32, 33, 34. sınıf mallar yönünden 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğu kabul edilmişse de, "fine food" ibaresi İngilizce "iyi yiyecek" anlamına gelip, özellikle yiyecek içecek sektöründe zayıf bir marka olduğu, dolayısıyla 29, 30, 32, 33 ve 34. sınıf mallar yönünden, zayıf bir marka olan bu ibarenin, az bir dikkatle anlaşılabilecek küçük farklılıklar veya küçük ayırıcı özellikler ilave edilerek kullanılması halinde, iltibasın önlenebileceğinin kabul edilmesi gerektiği, davalı şirketin marka tescil başvurusunda kullandığı "Kalix" ibaresi de bu anlamda ayırt ediciliği sağladığı, Mahkemece tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunmadığının kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından dava konusu marka ile davacının 2015/09794 sayılı markası arasında da emtia benzerliği şartı gerçekleşmediğinden Dairelerince davacının 2010/46527, 2015/09794 ve 2015/18474 sayılı markalarının, emtia yönünden de davalı başvurusu ile benzer bulunmadığı, uyuşmazlığın niteliği ve istinaf edenin sıfatı gözetildiğinde, davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde, gerçekte ayrı davaların konusunu oluşturan iki farklı talebin birleştirildiği ve YİDK kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin birlikte talep edildiği, Mahkemece her iki talebin de kabulüne karar verildiği halde, İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı şirket tarafından istinaf edilmediği, davalı TÜRKPATENT'in istinaf itirazları ile YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun, diğer davalı gerçek kişiyi ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansımasının düşünülemeyeceği, dolayısıyla Dairelerince, YİDK kararının iptali davası yönünden ulaşılan sonucun, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümsüzlük kararına yansıtılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, YİDK kararının iptaline yönelik davanın reddine, marka hükümsüzlüğüne yönelik davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2016/11873 sayılı Fınefood Kalix ibareli markanın tescilli olduğu tüm sınıflar (29, 30, 32, 33, 34 sınıflar tüm alt gruplar) yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının aksine davaya konu “Fine Food Kalix” ibareli marka ile müvekkili şirkete ait “Food/Fine Food” ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik bulunduğunu, taraf markaları görsel, biçimsel, anlamsal, işitsel benzerlik, çağrıştırma, bütünlük ilkesi ve toplu kanaat, malın veya hizmetin hitap ettiği alıcı grubunun toplumsal düzeyi ve durumu, markayı taşıyan malın değeri ve alıcının bu malı almaya ayırdığı zaman, markanın esas unsurları ve tamamlayıcı unsurları açısından değerlendirildiğinde dava konusu marka ile müvekkil şirkete ait "food night out", "mastro food" ve "foodstyle" ibareli markalar da dahil olmak üzere food/fine food ibareli tüm markalar arasında benzerlik bulunduğunu, her iki tarafa ait markanın aralarındaki görsel ve işitsel benzerlik sebebiyle ortalama tüketici nezdinde karıştırılmaya müsait olduğu açık olduğundan,556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında aranan şartlardan “markalar arasında ayniyet veya benzerliğin olması” şartının gerçekleştiğini, 29, 30, 32, 33 34 sınıflar müvekkil markalarında da ortak sınıflar olduğundan, başvuru markasının tescil edilmesi halinde, bu markalar arasında görsel ve işitsel benzerliğe ek olarak sınıfsal benzerlik de olduğundan ortalama tüketici nezdinde iltibas ihtimalinin artacağını, “Fine Food Kalix” markası ve müvekkil şirkete ait “Food/Fine Food” ibareli markalar bu haliyle orta düzeydeki bir tüketici bakımından en azından aynı ve/veya kardeş ve/veya birbiri ile bağlantılı işletmelere ait olduğu kanaatini bırakmakta olup söz konusu bu işaretler arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu markanın tescilinin 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince de engellenebileceğinin kabulünün zorunlu olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetle yapıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.