11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2004/483-2008/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2010 gününde davacı-k.davalı avukatı ... ile davalı-k.davacı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (k.davalı) vekili, taraflar arasında kredi kartları ve internet/telefon bankacılığı şifrelerinin müşterilere dağıtımı için 13.11.2002 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme koşullarının davalı tarafından ihlali nedeniyle sözleşmenin 06.09.2004 tarihinde feshedildiğini, davalı şirketin sözleşme gereği dağıtım ücretine hak kazanması için zarf üzerindeki adrese mutlaka ilk uğramayı yapmasının gerektiğini, oysa davalının ilk uğramayı dahi yapmadan bankadan gönderi ücretlerini talep ve tahsil ettiği, davalı tarafından müşterilere teslim edilmeyerek iade edilen 137.792 adet karttan 121.337 adedinin haksız iade edildiğinin anlaşıldığı, davalının bu kalemden haksız tahsilat tutarının 291.208.800.000 TL olduğunu, davalı tarafından teslimi gerçekleştirilen kartların ortalama (18) gün gecikmeli teslimi nedeniyle (833.999.104.672)TL kâr mahrumiyeti zararının oluştuğu, iade edilen kartların işlem güvenliği nedeniyle iptal edilip yeniden basılması masrafları toplamı (371.468.448.220)TL’nın davalıdan tahsilinin gerektiği, davalı şirketin müvekkili bankadan olan (125.358.984.000)TL olacağı mahsup edildiğinde müvekkili alacağının (1.391.157.868.892) TL olacağını ileri sürerek bu miktarın davalının temerrüte düştüğü

11.09.2004 tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davaya cevabında ise davalı (k.davacı) UPS’nin toplam 266.873.353.242 TL tutarındaki alacağının banka tarafından ödenmediği doğru olmakla beraber müvekkili bankanın bu miktar için takas mahsup hakkını kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı (k.davacı) vekili asıl davanın reddi ile müvekkilinin (35.000)USD ile (214.183.443.242)TL alacağının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında kredi kartı dağıtma için sözleşme imzalandığı, her ne kadar dağıtımda bir kısım gecikme ve aksama olduğu taraflarca kabul edilmişse de sözleşmede mükellefiyet ve müeyyidelerin tanımlandığı, sadece listede yer alan süreler için ilk uğraması yapılmadığı tespit edilen emtianın teslim edilip edilmediğine bakılmaksızın hiçbir ücret ödenmeyecek şeklinde 6. madde de hüküm bulunduğu bunun dışında haksız iade, kâr mahrumiyeti, yeniden kart basım maliyeti ile ilgili hükümler bulunmadığı, davacının karşı davada ileri sürülen 35.000 USD ile (214.183,44)YTL alacağı kabul ettiği gerekçeleriyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacı (k.davalı) banka vekilince temyiz edilmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı (k.davalı) banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.