11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/04/2010 tarih ve 2008/23-2010/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki hesapta bulunan paraların müvekkilinin izni ve bilgisi dışında başka hesaba aktarılarak çekildiğini, davalı bankanın olay nedeniyle kusurlu ve sorumlu olduğunu ileri sürerek, 50.000 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 250.000 TL’na yükseltmiş ve bunun 72.000 TL’lık kısmının ana para, 178.000 TL’lık kısmının ise işlemiş faiz olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili, davacının şifresini koruyamaması nedeniyle söz konusu işlemin gerçekleştiğini, aradan geçen süre göz önüne alındığında işleme icazet verildiğinin kabul edilmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının şifresini koruyamaması nedeniyle 2/3, davalı bankanın ise gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle 1/3 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 24.000 TL asıl alacak ve 45.927,99 TL işlemiş faizin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.