9. Ceza Dairesi

saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/166 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2015/65424 sayılı bozma görüşlü tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, eksik araştırmayla karar verildiğine, aracın kapısının kilitlendiğine, sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna, olayın sübut bulduğuna, beraat kararları verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ve hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Aynı gerekçelerle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR

Gerekçenin (1) numaralı bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/166 Esas, 2014/244 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.