6. Hukuk Dairesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçluların yasal süresinde itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece itirazın kaldırılması, icra tazminatı ile tahliye istemlerinin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya kapsamına, tarafların iddia ve savunmalarına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalılar vekilinin alacak istemine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalılar vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; alacaklı vekili tarafından kiracı borçlunun kira borcunu ödemediğinden bahisle icra takibi başlatıldığı, örnek 13 nolu ihtarlı ödeme emrinin davalı borçluya 15.2.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve bu ödeme emri ile borçluya 30 günlük süre verildiği anlaşılmıştır. İ.İ.K.269/1 maddesi göndermesi ile BK.’nun 260.maddesi gereğince 30 günlük ödeme süresinin dolması beklenmeden alacaklı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunamaz.Alacaklı vekili 30 günlük ödeme süresi dolmadan 29.2.2012 tarihinde icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur.Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru olmadığından kararın tahliye yönünden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın alacağa yönelik kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın tahliyeye hasren BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.