11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.02.2010 tarih ve 2007/35-2010/109 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri tarafından davalı şirket aleyhine açılan davada Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesince müvekkilleri için 14.925,63 Euro ana parayı ve 2.127,98 Euro masrafların davalıdan tahsiline karar verildiğini, kararın 22.05.2006 tarihinde kesinleşerek Apostille ile onandığını, Türkçe’ye çevirisinin T.C Düsseldorf Başkonsolosluğu tarafından noter sıfatı ile 04.08.2006 tarihinde onaylandığını ileri sürerek Duisburg Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın tenfizini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, kararın Lahey Sözleşmesine göre tebliğ edilmediğinden kesinleşmediğini, kararın Türk mahkemeleri ile verilen kararlar ile çelişkili olduğunu, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine giren bir konuda tesis edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, mahkeme kararının davalıya usulüne uygun tebliğ edilmesi gerektiği halde posta yolu ile tebliğin yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.