Esas No
E. 2011/383
Karar No
K. 2012/8054
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Ticaret Hukuku
Aramaya Dön
YARGITAY

11. Hukuk Dairesi

E. 2011/383 K. 2012/8054 T.
Karar Sonucu ONANMASINA
Resmî Atıf Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/383, K. 2012/8054, T. 17.05.2012
PDF DOCX UDF
Karar Künyesi
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Hukuk Dairesi
Esas No
2011/383
Karar No
2012/8054
Karar Tarihi
17.05.2012
Dava Türü
Hukuk
Hukuk Alanı
Ticaret Hukuku
Karar Sonucu
ONANMASINA
Karar Metni Tam metin · resmî kaynaktan

11. Hukuk Dairesi         2011/383 E.  ,  2012/8054 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2008/951-2009/676 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı bankanın Şirinevler Şubesi ile çalıştığını, şubeden çek defteri alarak kullandığını, 2.750,00 TL çek keşide ederek ticaret yaptığı kişilere verdiğini, ibraz tarihinde hesabında 3.232,80 TL olmasına rağmen, çeke karşılıksız çek işlemi yapılarak Merkez Bankası’na bildirildiğini, müvekkilinin bu nedenle ticari itibarının zedelendiğini, müvekkili şirketin zarar uğradığını ileri sürerek 10.000,00 TL maddi tazminat ile 90.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket ile müvekkili banka arasında akdedilen genel kredi sözleşmesine göre bulunması gereken teminat bulunmadığından çek karşılığının ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin hesabının müsait olmasına rağmen keşide ettiği çeke “karşılıksızdır” muamelesi yapılması ve bunun da Merkez Bankası’na bildirilmesi nedeniyle davacı şirketin ticari itibarının zedelendiği, davacının maddi tazminata ilişkin talebini atiye bıraktığı gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüyle 2.500,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Ancak, taraflar arasındaki uyuşmazlık bankacılık işleminden kaynaklanmakta olup, ticari dava niteliğinde bulunduğundan, mahkemece dava dilekçesinde talep edilen reeskont faizi yerine yasal faize hükmedilmesi doğru olmadığı gibi; maddi tazminata ilişkin olarak açılan davanın atiye terki nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiğine göre, AAÜT’nin 7. maddesi yollamasıyla AAÜT’nin ikinci kısım ikinci bölümünün 7. bendine göre, davalı taraf yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretinin tayini doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin bu konulara ilişkin olarak temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararı hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “yasal faizi” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve yerine “reeskont faizi” ibaresinin yazılmasına ve yine hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan “1.200,00 TL ve toplam 1.775,00 TL” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “575,00 TL ve toplam 1.150,00 TL” ibarelerinin eklenmesine, kararın HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 131,35 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

İlgili Mevzuat & Etiketler
ONANMASINA Yargıtay Hukuk Ticaret Hukuku
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog