11. Hukuk Dairesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin2006/693 E, 2009/325 K Sayılı Dosyası

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.05.2010 tarih ve 2009/358-2010/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, dava dışı ...'ın 26.02.2002 tarihinde müvekkili vakıfta, vakıf müdürü olarak göreve başladığını, 2003 yılında müvekkiline ait 101.551,19 TL'nı zimmetine geçirdiğinin tespit edildiğini ve görevine son verildiğini, ...'ın zararın 30.000 TL'nı davalı bankadan, yönetim kurulu üyesi ...'ın imzasını taklit ederek para çekmek suretiyle verdiğini, davalı bankanın Aşağı Ayrancı Şubesi'nin imza sirkülerini kontrol etmeden ödeme yapması ve büyük meblağdaki paraların çekilmesi sırasında gerekli özeni göstermemesi nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise aynı olay nedeniyle 29.000 TL'nın daha faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, işlemin davacı vakıf ile çalışanının iyiniyeti çerçevesinde yapıldığını, talimattaki imzanın asıl imzaya çok benzediğini, davacının hesaplarına gerekli özeni göstermediğinden kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu zararın doğmasında davacı vakıf yönetiminin %40 oranında, müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL'nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2010 tarihi itibariyle 1.430 TL’na çıkarılmıştır.

Somut olayda, mahkemece, 1.000 TL'nın tahsili istemiyle açılan asıl davada, 600 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, kabulüne ve reddine karar verilen meblağların, hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan kanun hükmü uyarınca, temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Birleşen dava yönünden taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesi gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.