11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/03/2010 tarih ve 2009/392-2010/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat rizikolarına karşı sigorta güvencesi altına aldığı sigortalı ... Tekstil San. Ltd. Şti.'ye ait tekstil makinesi ve aksesuarları emtiasının Mönchenglandbach-Uşak arasında yapılan taşıma sırasında, araç sürücüsünün % 100 kusuru ile meydana gelen trafik kazasında hasar gördüğünü ileri sürerek, sigortalıya ödenen 145.312 TL'nın 02.12.2003 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayda taşıyıcı olan müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, istenen tazminatın abartılı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalının gerçek zararının 132.982,02 TL olduğundan bahisle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen karar, davalı taşıyıcının kısmi hasara dayalı sorumluluğunu CMR 25/2 maddesi gereğince CMR'nin 23. maddesindeki üst sınırın da gözetilerek belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, hasarlı parçaların brüt ağırlığının 6.552 kg olarak belirlendiği, karar tarihindeki SDR kuruna göre hesaplanacak üst sınırın 127.669,23 TL olduğu gerekçesiyle, davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Ancak, davacının davalı taşıyıcıyı 11.12.2003 tarihinde tebliğ edilen 05.12.2003 tarihli ödeme talebi ile dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğü ve CMR'nin 27/1. maddesine göre bu tarihten itibaren faiz isteyebileceği gözden kaçırılarak, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.