11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/03/2011 tarih ve 2010/750-2011/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'da bulunan hesabından internet bankacılığı aracılığıyla 28.10.2004 tarihinde toplam 41.900 TL’nın bilgi ve rızası dışında tanımadığı şahıslara havale edildiğini, davalı Banka'nın gerekli teknolojik tedbirleri almadığından zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 41.900 TL’nın zarar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın bilinen ve uygulanan güvenli bir internet şubeciliği sistemine sahip olduğunu, davacının zararın oluşmasına kendisinin sebep olduğu savunarak, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu işlemlerde davacının kusurlu olduğunun somut olarak ortaya konulamadığı, internet bankacılığı alt yapı hizmeti veren ve basiretli tacir yükümlülüğünde olan davalı Banka'nın zarara katlanması gerektiği gerekçesiyle 41.900 TL’nın 28.10.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.