11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2009/58-2010/525 sayılı kararı onayan Dairenin 21.05.2012 gün, 2011/1515-2012/8447 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediğini, müvekkilince davalı şirket aleyhine Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesine açılan davanın davacı lehine sonuçlandığını, yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Essen Asliye Mahkemesinin 11 O 72/06 numaralı gıyabi kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline usulüne uygun tebligat yapılmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını, verilen kararın TTK'nın 329. ve 405. maddelerine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yabancı mahkemenin gıyapta verdiği tenfize konu kararın doğrudan posta yolu ile tebliği yoluna gidilmesinin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi MÖHUK 54/c maddesi gereğince kamu düzenine de aykırı olduğu, ortada kesinleşmiş bir karar olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 21.05.2012 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır. Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.