9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/200 Esas 2015/334 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Süre tutum dilekçesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Eksik ve hatalı inceleme sonucu verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre; sanığın ayrıca cinsel organını çıkartarak katılana göstermesi şeklindeki eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde cinsel taciz suçundan dava açılabileceği mümkün görülmüştür.

2.Olayın intikal şekli, kolluk tutanakları, katılan beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde katılanın kalçalarından kasıklarına doğru okşamasından ibaret eyleminin mevcut haliyle 5237 sayılı Kanun'un 102/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu nazara alınarak mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07. 2024 tarihinde karar verildi.