11. Ceza Dairesi

Dairemizin 07.04.2008 günlü 2008/919-2632 E.K. sayılı kararında; dolandırıcılık suçundan karar verilirken 765 sayılı TCK'nun 522. maddesinin artırım hükmü gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınıp temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan daha fazla ayrılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olması nedeniyle tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı bir sebebin bulunmadığı azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.